Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

dünyanın en zarif yaratığına,
Nazım’ca
“korkunç ve mübarek elleri
ince, küçük çeneleri, kocaman gözleriyle
anamız, avradımız, yarimiz
ve sanki hiç yaşanmamış gibi ölen

felek dediğin nedir ki
soyut mudur, somut mu
defolu mu,mükemmel mi
görsel mi, işitsel mi
gerçeğe gözlerini yummak mı
körü körüne bağlanmak mı

herkesin derdi farklı
kimi kan
kimi yan
kimi han, hamam
kimi iban
ün, san

az gittik, uz gittik
bu yolda
epey mesafe katettik
yolları mesken
acıyı dost
elem ve kederi

savunmasızlığımda yakaladın
felek
mundar ettin geleceği
üşüdüğümde
sıkıntılarla
örttün üstümü

biliyorum
yumuşak buldun yüzümü
ve sabrımı deniyorsun
oyun oynuyorsun
benimle felek
hesaba katmadığın

asla
güler yüzlülükle
şaklabanlığı karışmamalı
iyi niyetli
ve sempatik olmak farklı
işi sulandırmak ayrı

herkesin;
yaşadığı
hissettiği
dışarıya açılan penceresi
güneşi
ve tanrısı farklıdır

neler çektik
gıybetten,nefretten
garabetten
farklılığın zorluğunu
en iyi biliriz

herkesin duruşu
yorumlayışı
duygudurumu
bakışı farklı
ayni manzaraya
sevineni de olur