Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

etrafımızı saran
korku dağları
olduğu gibi duruyor
yerli yerince
sen çıkmalısın zirvesine
yüreğini

bir hışımla yaratılan
korku dünyası
ilelebet hakim olamaz
yaşam biçimlerine
ve tutsak edemez yürekleri
ve raptı zapt altına alamaz

şaklabanlık
hokkabazlık yapardık
kılıktan kılığa girerdik
çocuklar sevinsin
korkulu rüya görmesin
güzel günlere uyansınlar diye

korkunç güzel
denildiğinde
babam derdi ki
hem korkunç
hem güzel nasıl olur
gülerdi ironiye

önümüze
aymazca çıkarılan setler
hayasızca oluşturulan
engeller
kurt kapanları
tilki tuzakları boşuna

dört bir taraftan
kuşatılmışlıklar içindeyim
havadan
denizden
karadan
ve sevdadan

Sis çöktü şehrime
Göz gözü görmüyor
Kulaklar da sağır mı ne
Zihinler kilitlenmiş
Eller uzaklaşmış birbirinden
Gönül darmadağın

öyle eylemsizlik ki
yürekler kuşatmada
bu sevdada
geceler karartmada
ne bir esinti
ne kıpırtı

tüm samimiyetimle
incinmeyeceklerini bilsem
kuşların
dillerince konuşur
özgür
ve kaygısızca

mavi sabahlara
uyanmak istiyorum
karartmaya inat
gökyüzüne yol alırken
ne kirlilik
ne duman