Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sen düzsün ben ters
sen mektepli, ben alaylı
sen seven,ben sevilen
sen muhafazakar ben sivri

sen parıldayan, ben pastel

Sen
Konuşmakla
İçini rahatlatıp
Görevini yaptığını sanırsın
Bense susarım
İçim içimi yer

ne denizin
kıyıyı yalayan dalganın
iyot kokusunun
ne çayın
simitin
tadı yok

O’nsuz
sekseninci
On Kasım
yüreğimiz burkulurken
göğsümüz kabarır
sek sek oynuyorsa çocuklar

gidilmiyor
ne hobiye
İsmail beye
çarşıya
pazara
dostlara sensiz

Kah kederde arkadaş sandık
Bağrımıza bastık
Uzayan akşamlarda
Derde yoldaş ve sırdaş bildik
Bıkmadan, usanmadan
Peşi peşine tüttürerek

alışamadım
ve alışmayacağım
kimliksizliğe
kimsesizliğe
yüreksizliğe
sessizliğe

sana açıldığımda
her kulacı
yalnızlığa atarım
ve boğazımda düğümlenen
sensizliği yudumlarım
sessizlik içinde

semtime uğramayan
hasretine kırgınım
ve sensizliğe yorgunum
şimdi anılarda
vurgunluğum

şairim
çaresizlikten
sırılsıklam sevdamı
yazamam
öyle bir derde düştüm ki
sensizliğimin doruğunu