her hüsranda
bir yaradan fazlası kaldı
nişangah olup
kevgire döndü yüreğimiz
kırık bir vazo gibi
paramparça
ayı tutup
yanına taşıdım
olanca yalnızlığımla
düşünsene yıldızların
ve anlasana yazdıklarımın
yaşama anlam katmasını
Sen, sanrılarımdan kurtarıp
Sımsıkı bağlarla
Anlamlı kılıp
Yaşama bağlayanım
Her başım sıkıştığımda
Meydan okuyan suskunluğun
Müthiş sabrın
Korkunç azmin girdabı
Sokakların tenhalığında
Tank sesleri yükselir
Kötü günlerin
Berbat sarmalından geçiyoruz
Sağımız acı
Solumuz sancı
Baskı, zulüm, işkence
Yaşananlarsa sarsıcı
bırak günleri
saniyeler geçmez bilmez
bir tuhaflık kaplar
ben değilmişim gibi
içim içime sığmaz
volta yerine döner içim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!