ağıtlarımız
sevdalarımız
soluk alışımız
çağlayan ırmaklarımız
sisimiz, boranımız
dumanlı dağımız
yokluğun
yok sayılmanın
aldırmazlığın
soğuğun kıskacında
soluk alamamakta
sokak canlıları
el uzattığınız
can verdiğiniz
kan verdiğiniz canlılar
kadardır
candanlığınız
ve insanlığınız
bilmelisin ki
umarsız
fütursuz
kırdığın cam değil
sinirden, kastan
duygudan oluşan
can kırılacağına
cam olsun paramparça
güneş batacağına
tan yeri ağarsın
yeni bir solukla
türlü kılığa girsen de
aynada gördüğünsün
cam gibi olmalı
candan
şeffaf görünürlüğü
olanca yalınlığı
düşmesin bir kez
insanın gözünden
ve elinden
cam kırıldıktan sonra
kanatmasın diye
toplayanı çok olur
yoksulluğa
çalınan hayatlar
esirgenen hoyratlıklar
yaşanmamışlıklar
ve gözyaşı damgasını vurur
kısa vadeli karanlıklara
karamsarlığa kapılmadın
uzunluğuna
ileriye projeksiyonla
güzel günler
gerçekleşecek özlemler




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!