Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

duymak
bakmak,
anlamak
teorisyen olmak
iyicil dilekler yetmiyor
öğrenmek için

yaştan, cinsten bağımsız
ne müthiş şey öğrenmek,
yaşam boyu öğrenci kalarak
her gün
dünyayı yeniden keşfeder gibi
bir yeniliği fark etmek

ne
açacağın şemsiye
miadı dolmuş ilaç
yanında taşıyacağın çanta
doksan altmış doksan bomba
kinini kusacağın meta

suyu veren
toprağını değiştiren
fidanı yetiştiren
yaş ağacı eğen
çalışıp, didinen
insanlık hamurunu yoğurup

sevinçler kalabalıkla
acılar yalnız yaşanırken
o iflah olmaz
kahreden gülümseyişin
karabasan gibi oturdu yüreğime
o günden beri

ne bileyim işte
anlamsız kaprislerle
gereksiz işlerle uğraşırken
ister istemez
bir şeyler koptu
yüreğimizden

hayal kırıklığımın
sübuta erdiği gündü
gidişin
sessiz
derinden
ve

sıkı sıkıya bağlı
ayrılmaz
kumrulardık
şikayet etmeden
dost
ve uyumlu

yüreğimin pusulası
günbatımını gösterdiğinde
yitirmiştim zaten
ben, seni
o gün bitmiştim ben

vazgeçecek kadar
eğreti
ve gelgeç olsaydı
duygularım
inan
laf olsun diye