Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

oyuncaklarımızı aldınız
yaşamaya dair
hayallerimizi çaldınız
bırakın
düşlerimize dokunmayın
bari umutlarımız bize kalsın

fiskos
dedikodu
gıybet
çekiştirmeyi bırak
empati yapmaya
eleştirmeye

ve sen
evet sen
gülen tarafım
dünyanın en hoş yaratığı
en kötü zamanlarımın iyiliği
duygularımı ayaklandıran

vicdanında
bir tutam merhamet
yüreğinde
azıcık masumiyet
geriye bıraktığın
hikayende

kanatma
kabuklanmaya yüz tutmuş
yaramı
kurutma sevda pınarımı
bırak
kendi halinde kalsın

Kronik alışkanlığınla
Pişkince
Hangi dağda kurt öldü edasıyla
Sitem etme
Sırt çevirip
Tavır alıp

çok zaman oldu
yüzüne bakmayalı
gözlerinle buluşmayalı
ellerini tutmayalı
sevdalım demeyeli
sanki bir asır

bir dolu
kalp yağsın avucuna
gökyüzü kadar
yıldız dolsun yüreğine
aydınlığın güneşi
doğsun üzerine

umurumuzda olmadan
ellerimizden uçup giden
papatya tadında
bir avuç mutluluktu
ve kaybettiğimizde
değeri anlaşılan

beyler
aya vurduğunuzu sandığınız
nafile gem
gün olur
ayağınıza dolanır
yüzünüzü buruşturur