sen çiçek dersin
ben papatya anlarım
türkü dersin
Neşet Ertaş
gidelim dersin
gökyüzünü
büzüşüp kaldığım
karanlık sokakta
kıyasıya
düş taciri aradım
yüreğim gibi
bir yaralı kuş
sevgili yar
sensiz
nefes almanın
kalbin çarpmasının
yeşilin
gökyüzünün
günbatımında
çıksam
ıssız bir tepeye
rüzgara karşı
gırtlağım yırtılıncaya kadar
avazım çıktığınca bağırsam
bu gidişle
ışık huzmesi
sevgi kırıntısı sızan
ve o
nobran yüreğinden
arta kalan
inan
eşit koşullarda olmayı
çok isterdim
seni imkansız kılan
eşitsiz ortam
ve asimetrik tutkumdur
bugün
bir kez daha
canevimden vuruldum
kahpece
ve kuduz köpek gibi
sağa sola saldırıp durdum
bundan böyle
inan
koymaz bana hiçbir şey
en alasını yaşadım
ötekileştirmelerin
karanlık dehlizlerde




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!