Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

bukalemun musun
değişiverirsin bir anda
gücün önünde eğilir
secde eder
taparsın çıkarına
yalakalık yapar

çökme üstüme
sık boğaz etme
gelme yanıma
yöreme
basma inadına göğsüme
nefessiz bırakma hayat

ey insan denilen
insanlıktan geçinen
zavallı mahlukat
dön de bir
yaptıklarına bak
insanlıksa

aykırılıklardı
ortak paydamız
bizi bir araya getiren
yanlış olan her şeye
muhalif olmak
ve çığlıkları duymaktı

yüreğinin güzelliği
yansımış yüzüne
yediveren açar
gülücüklerin
gamzelerin
ve bakışın ise

ne öd kaldı
ne cesaret
varsa yoksa esaret
teslimiyet
kof cesamet
çıkış yolu dersen

cinlerle
perilerle
hurafelerle büyümedik
leylek de getirmedi bizi
o yüzden
takıntıımız yok

tel tel dökülürüm
her yanım sızılar
yaralarım azar
kılcallarımdan
hücrelerime varana
iliklerime kadar

başımın
bunca kalabalıklığında
ruhumu dinginleştirir
yüreğimi zenginleştirir
yalnızlığıma döndürür
beni ben yaparsın sevgili

o gün
gökyüzünde
her renkten
balonların uçuştuğu
uçurtmaların sorti yaptığı
davulların patlayıncaya kadar vurduğu