Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

bir şeyleri
değiştirmeye kalkmadan
kendi değişmeli insanın
mesela
niyetini
samimiyetini

ağzına sahip olamıyorsan
o zaman
duyduklarına şaşıp kızmayacaksın
toprakla suyu birleştirip
çamurlaşmayacaksın

okumamışsam
cahil kaldıysam
suç benim mi
sen beni künt
duygusuz
ve yüreksiz mi sanırsın

ne kolaydır
yaftalamak
başkasının acısının
bam teline dokunmak
utanmadan
aldırmadan

bu dünyada
okuyor
izliyor
görüyor
düşünüyorsan
yüreğin hassas

karanlığımda
dışarıya açılan
tek penceremsin
üşüyorum
çekme perdeyi

oyuna gelinmemeli
asla vazgeçmemeli
direncin
sabrın uyutulmasına
yakıcı sorunun
soğutulmasına

ölen ölür
sonradan gelir
aklımız başımıza
arkasından ağlanır
avaz avaz
ağıtlar yakılır

yaprak döktüğümden
bu yana
yoksun ortalıkta
sanırım
çiçek açmamı beklersin

vurdumduymazlık
acizlik artıyor
analar
durmaksızın ağlıyor
ülkem
her yanından kanıyor