Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

hani tanımlayamayız ya
zamanın
yıldırım hızıyla aktığı
dar zamanlarda
soluk soluğa dokunuşlar
anlayışlar

narinsin
alıngan yapınla
sen benim
kışın açan
mis kokulu
mimozamsın

aynanın karşısında
bu
ben miyim
diye sorup
yaptıklarınızdan sonra
ben bu muyum diye

kavganın
mert olanından yanayım
çatır çatır
ama dürüstçe
açık açık
ama çarpıtmadan

yıkımın çocukları merhaba
binalar
yollar
yolaklardan ziyade
yüreği yıkılan
anası yakılan

öyle
sıkıştırıldık mengeneye
öyle bir çıkmaz ki
anamızdan emdiğimiz süt
burnumuzdan geldi
adam gibi yaşamayı

şair olup
gelmişiyle geçmişiyle
insanlığın
yaşanmışlıklarını
masumiyetini
çığırtkanlığını

gün geçmiyor ki
bir üzüntü
çöküntü
bir sıkıntı
bir travma yaşanmasın
bizim buralarda

yüzüme gülüp
kuyumu kazar
sağa sola bok atar
geçici kazanımları
kar sayar
kötülüğe dadanır

yüreğim
en çok
yatsı vakti ağırır
yaşadıklarımın yorgunluğu çökünce
ve karanlıkta
başlayınca infazlar