Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

idollerin de
ilahların da
bilim adamlarının
şairlerin de kusuru olur
insanoğludur nihayetinde
Nâzım, Pirayeye

hava soğuk
sesler boğuk
kafalar savruk
zaman buz kesmekte
kırıp geçiriyor önüne geleni
çatık kaşlı bir zemheri

birlikte yaşlanacağız
sevdalım
sırt sırta vererek
ellerimizi bırakmadan
yüreklerimizi karartmadan
birbirimize tutunarak

günlerdir
duvarlarla sohbetten sonra
açık bıraktım penceremi
sesini duyarım
belki gelirsin diye
gözüm kapıda

hayallerimiz
düşük yaptı
yerini
kısır çekişmeler alarak
yaşamımıza
aymazlıklar demir attı

kor olup yanan vicdanların
küllerinden doğuyorsa
bir tutam umut
gerçekçi, somut
yalındır yaşanacak zaman

herkes yaptığı çılgınlıkları
ben de yalnızlığımı
duygularımı
ve umutlarımı
paylaşacağız bugün
bir yıl daha geçecek

kumsalda
sır sırta verip
yıldızları kucaklayarak
tüm ihtişamıyla
ayı birlikte batırmak

bir yanım kara kış
zirvesi dumanlı
karlı
yüce dağlar
öteki
mor sümbüllü

sevgisizlik yüklü
kara bulutların dolaştığı
dipsiz kuyularda
yazın o yakıcı sıcağında
şimşek çaktı beynimde
güneş doğdu göğüs boşluğuma