Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

acılar
azalır sanırdım
zamanla peyderpey
ve anılar eskitilir
meğer
ne menem şeymiş

hiçe sayma
görmemezlikten gelme
tez elden
linç girişimlerinde
peygamber sabrıdır
gösterdiğimiz

ve pimini çekerek
sevdanın
çatışmanın orta yerinde
bıraktın yüreğimi

kuş kondu
yüreğime
pırrr pır
çırpınır
durur
acep

çocukluğumuzda
zevkle çevirdiğimiz
içi boş
demir halka
şimdilerde
gitgide daralıyor

defalarca
pis burunla şutlandığımız
yaşama
her seferinde
yeniden
tutunmasını bildik

kastını aşan sevdam
sadeliklere
inceliklere
duygu derinliklerine
içli yüreklere tutundu
ve sana tutkundu

haşarı
ve muzır olmak varmış
umursamamak
takmamak
saçma salaklıkları
ve ti'ye almak hayatı

yaşamımda
bir sevmelerim
ağız dolusu sövmelerim
bir de
kavgalarımdır
pişmanlık duymadığım

işin tuhafı
bilerek ya da bilmeyerek
her geçen gün
yokmuşum gibi
kaba, saba davranıyorsun
ve daha kötüsü