Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

Arkadaş
Demirden korkuyorsan binmeyeceksin trene
Ya gitmeyeceksin
Ya da mezarlıktan geçerken
Türkü söylemeyeceksin
Asla çekinmeyeceksin

o gülüşün
var ya
o içten
o kuralsız
hesapsız
sonsuza götüren

Bir gün olsun
Adam gibi günyüzü görmedik
Ağız dolusu gülemedik
İlk yanlış iliklenen düğme gibi
Göz göre göre hesap yanlışlığı
Çarpıklık

düşünerek
inanarak mı söyledin
bilemiyorum ama
kargalar bile güldü
söylemine

suikasta uğrayan
üstleneni olmayan
ve ortada kalan
kimsesiz duyguları sahiplendik
tüm benliğimizle
kendimize aitmiş gibi

bu kalabalık şehirde
yalnızlığınla yüzleşerek
sükut-u hayale
uğramak da varmış
nihayetinde

suya sabuna dokunmayan
sudan sebeplerle
oyun bozanlık yapıp
köşeye çekilmek var
ya da yaşama can suyu vermek
sulandırmadan

Herşeyin bol keseden dağıtıldığı
Açılıp saçılıp savrulduğu
Makamların bol
İnsanlığın dar geldiği
Duygu fakiri
Vicdan garibesi

dünü
sümen altı yaptık
araştırmadan
sorgulamadan
halının altına süpürerek
bugünü anlamadan

üstünü örttüğümüz
sümen altı yaşamlar
baskılanmış duygular
ilk fırsatta
şaha kalkar
dümdüz eder ortalığı