Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

gittiğinde
yüreğim cız eder
hissederim
içimden
bir şeylerin koptuğunu
ter,su içinde kalır

yüreğim
yıllar boyu
boşa kürek çekmiş meğer
samimiyetsizlikler
ikiyüzlülüklerde
kalleşliklerde

bu memlekette
yaşamak için
ya takmayacaksın
aldırmayacaksın
ya deli
ya çocuk

o küçücük elleriyle
kulakları sağır eden
ciğerleri örseleyen toz-duman ortamda
kumandan edasıyla
makineye hükmediyorlardı çocuklar
ve kanı çekilmiş

varsın tutulmasın sözler
anlamını bulmasın
duvara çarpsın
havada kalsın
çarpıtılsın
kaçırılsın gözler

tuş oldu hayaller
eller titriyor
tutmuyor dizler
görmüyor gözler
nerede kaldı
verilen sözler

sevdalım
kalemden keskin
depremden sarsıcı
buluş gibi öngörülü
dönüştürücü
güneş kadar yakıcı

birgün
söz sırası
gelirse bana
tereddütsüz haykıracağım
içimden geçenleri
sansürsüz

yaşama dair
taleplerimiz
birlikteliğe dair sözümüz
insanlık adına
beklentilerimiz
gerçekleştirebilecek

bozma moralini
kıyma keyfinin gıcırına
daha
çalacak sazımız
söyleyecek türkümüz
yaşama dair