Kaptırmış gidiyoruz.
Mazinin derinliklerine
Sanki bir şeyler arıyoruz
Geçmişimizden bu güne
İstikbali unutuyor muyuz?
Sayılı günler çabuk geçiyor
Gönülden gönüle sevgi uçuyor
Tanıyanlar cenazesine koşuyor
Ahir ömrünün sona erdiği günde
Minyon tipli, ufak tefek biriydi.
Bu dünya imtihan sen ne dersen de
Geliyorsun dünyaya etle kemikten
Hizmetlerin yapılıyor canı yürekten
Hizmet ettiriyorsun isteyerekten
Bu dünya imtihan sen ne dersen de
Sevdiklerime ulaşamadım
O yüce dağları aşamadım
Sevği duvarını delemedim
Bu hafta yola çıkamadım
Torunla birlikte olamadım
Tatile gelmiştim köyümüze
Anam hasta yatakta tamam
O haliyle kakmış bizi düşünür
‘Oğlum ben seni kardeşlerini
Düşünüyorum diyordu.
Allah geçinden versin ya
Senin adın asil attan geliyor
Çınar ağaçların seni gizliyor
Suyundan içen şükre dalıyor
Manaviyatın büyük pınarım
Canım mahallemi görmek istiyor
Var olma yok olma mücadeleni
Çanakkale geçilmez dedirttiğini
Tarihe yeni tarihler yazdırdığını
Ben seni gördüm Çanakkale'de
Ne zahmetler çektirmişler sizlere
Altı yılı aşkın bir ayrılıktan sonra
Hasretlikler bugün son buluyor.
Değişen farklı manzaraları yok
Artan müşterin memnuniyeti çok
Başkonuş’ta Karadeniz ormanı
Baharla açılıyor renkli çiçekler
Eriyor karlar coşuyor dereler
Isınıyor havalar açılıyor tabiat
Sevgiler coşuyor ilk baharda
Nede güzel açar çiçekler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!