Nebi Ünler Şiirleri - Şair Nebi Ünler

FAKİR SAMANLIĞINA

Boş ver adamım! Bitir çilesini sahte dünyanın
Yüreğine boş ver… Zaten hiç olmadın muzaffer
İyi bilirsin tadını harcanmanın, umursanmamanın
Alışkınsın yılgınlığa… Kendine kendin teselli ver.

Farkındayım kendimin, aynaya bakmadan da,
Çok güzel gülüyorsun, ne yazık, bana değil…
Pervane öldürürsün, mum olup yakmadan da,
Çok güzel gülüyorsun, yazık ki bana değil…

(Cem Karaca - Adsız (Orjinal Plak Kayıt) Tekrar tekrar dinlerken...)
...
İncitmişiz bir dostu, hüzünlü kinaye’yle
Baharlar gösterişi, kahrıma kapak olmuş...
"Yatma miskin kalk!.." demiş, dirençli hikaye’yle
Şükretmem uyarısı, kahrıma kapak olmuş.

EYLÜL'ÜN SUÇU YOK! ...

İkibinsekiz Eylül'ünde
Son defa Balcalı'ya bakarken
Yalan yoktu sözümde
Eylül'ün suçu yok! Seyhan akarken...

DERS: SOMA

Ders: Soma,
Konu: koma
Ah Cihan, Ah O at
Tek sebep, bu sona.

EYLÜL VUSLAT İSTERİM

Geçiverdi Ağustos, terler ile akarken
Geliverdi hüzünler ayı muhteşem Eylül…
Bir tepe de Reis’den, şu Gediz’e bakarken
Sebepsiz yağıverdi, gözden muhterem Eylül.

(Açmışım Biricik- Gurbet Kuşları şarkısı bitmeden, düşmeden kuru ey damla....)
.
Banka da Krediler ve Senetler servisine bakıyordum... Kredi kartları tahsilatı günlerinde çok yoğunluk olurdu... İster istemez karşımda ki serviste ki arkadaşlara yardımcı olur, hiçte yüksünmezdim... Sabahtan öğleye kadar maşallah benim önümdeki sıra hiç eksilmedi... Enişte şöyle, enişte böyle (bilmiyorum belki şuur altımda pohpohlanmak gaza da getiriyor olabilirdi...) saat 15-16 gibiydi... Ayağa kalktım... Asıl kredi kartlarına bakan arkadaşın önünde üç kişi, benim önümde sırada bekleyenler yirmiden fazlaydı... Arkadaşlar bak arkadaş rahatladı, birazınız oraya gidin, boşuna fazladan beklemeyin dedim... Oturdum, yarım saat kadar sonra baktım, hala aynı durum... Sessizce kaderime bir adanalı küfürü savurup tekrar ayağa kalktım... Valla benim için hava hoş karar sizin diyerek oturdum... Hesap Cüzdanını geri çekti birisi... Başımı kaldırdım... Gözlerime dikili bir çift göz dile geldi... Enişte biz sabaha kadar bekleriz sen devam et... Anlamadıysan bu bekleyişimizi, sana biz nasıl anlatalım... Banka’dan ayrılmamın yirminci yılına giriyorum... Adımı hatırla, köyümü hatırla sana tirilyonlar veririz diyebileceklerden birileri geçiveriyor önüme... Enişte nasılsın, iyimisin bir emrin varmı? Müsaitsen bir çay... Kahve köpeğin olsun! ...!.. Birkaç tatlı kelam, o günlerin meyvesi oluyor bana... Şükürler olsun Allahım bu duyguları yaşatıyorsun bana... Şu anda bu hatıralara dalmama sebep olan bir Molla Kasım’a (bilmeden de olsa yaptığı iyiliğe...) teşekkürler ediyorum... Çok şükür hiçbir zaman fazla param olmadı, hayalini de kurmadım asla... Bir Aşiyan’a sahip olmuştum onu da çok gördü kader iki kere yakıldı... Kredilerden bükülen belimle, Umutsuzluğun omuzlarımı ezen ağır yüküyle bir balkon da cam bir kafesim deki bilgisayarımın başından, karşımdaki duvara suskunluğumla bağırıyorum Tanrıma şükürler olsun..... Sevdim... Sevdim.... Hep Sevebildim... Ve Son nefesime kadar da inşallah seveceğim... Olur da bir meraklı okuma zahmetine katlanırsa, lütfen bana hakkını helal eylesin.... Borçlu kalmak istemem hiçbir Allah kuluna...
..... x x x
Biricik susunca tekrar başa aldım şarkıyı....

EY ÖLÜMLÜ KARAR VER

Güneş nerde doğar, nerede batar?
Gözden düşen hangi, dere de yatar
İnsan olan sorar, söyle ey boşluk
Gönül nerde kaynar, nereye akar?

Bindim rüya kuşuma, gölgene bırakıldım
Kafdağı erimine, beden den çıkarıldım
Ey ağaç sencileyin, kökümle yıkanıldım
............ Tanrı değilsin… Demem; medet ey ulu ağaç

Su içer gibi yudumluyordum, ey görklü Kam atam,
Usulca tutup ellerimi, bana söylediklerin sayesinde…
Düşmeyeceğim umutsuzluğa, olsa da binbir hatam
Seyyare içinde seyyareleriz, yazılmış kaderin payesinde.