Nebi Ünler Şiirleri - Şair Nebi Ünler

BÖYLE DİYORDU AYVAZ

Kapında gördüğüm de, titreyişini heyecandan
Sora sora Bağdat bulunurmuş, o gün anladım…
Dilde vardı, lakin o bakarken camlar ardından,
Ölmemişi öldüremezdim ki… Pek fena çuvalladım.

Eriyordu birer birer kırk çeri
Bir buyruk duyuldu; davran ileri…
Uçmağa varmıştı sonunda Kürşad
Tanrı dağlarıydı, onların yeri.

BOZKURTLAR SON NEFESTE

İradesi olsaydı
Çoktan giderdi çoktan…
Çıkıp halka sorsaydı,
Kurtulurduk biz şoktan.

BU AKŞAM HESABIM VAR

Açacağım telefonu,
Mesajları okutacağım...
Gelecek bir hesabın sonu
Kıracağım telefonu.

BUDA GEÇER DE YAHU

Görünce muhanneti
Bu da geçer de yahu…
Örünce her mihneti
Bu da geçer de yahu…

BUDİN’E SELAM GÖTÜR AHMED’İM
(Ahmet Açıkgöz Gardaşımıza…)

Budin’e selam götür, çok özleyen var burda,
Bir abdest al Tuna’dan, sonra namaza durda
Alperenler, Dervişler, Akıncılar hoş mazi…

.....
Akışta gece gündüz, hayat böyledir işte,
Birileri bülbüldür, birileri goncagül...
Gidenlere ağlanır, gelenler hoş gelişte
Gözüm Gibi Sevdiğim, hep gül, ama bana gül.

Yine akşam yine yalnızlık çöktü
Gözlerim hasretle sağanak döktü
Ah Kozan Kalesi, sinemi söktü,
………… Ayrılık içimde bir lav denizi
………… Kim neylesin böyle solgun benizi?
…

Yazmasam boğulurum, akmalı yürek lavı,
Okunmak nasip işi, boyun bükme şiirim…
İçimdeki volkanın sönsün biraz alavı,
Okunmak nasip işi, boyun bükme şiirim!

Bir varmış, bir yokmuş da, evvel zaman içinde,
İğnenin deliğinde vızır vızır develer…
Anam benim beşikte, kalbur saman içinde
Babam düşmüş eşikte, kizir, vezir, pireler.