Nebi Ünler Şiirleri - Şair Nebi Ünler

Gitmeliyim kendimden, Aşiyan tarafına
Gelmemeli peşimden, bir aciz figüranlık...
Aldırma birkaç dostun, yapma etme lafına
Sığıntı kafesinden, yeğdir meçhul karanlık!
.....
Hey ayna söyle bana, kim okur yazdığımı,

NURİLA İNCE BACIMIZIN ARDINDAN

Nurila bacımız da,
Uyumuş bu gün…
Ruhu şad olsun,
İçimiz de bir sızı oldu gördüğüm…

O ANA SÜRÜR CANIM
….. xxx
Gök parçalı bulutlu, canım sıkılır canım,
Olamıyom umutlu, gözyaşı taş, fincanım…
Ne Anka var, ne martı… Ne sandal var, ne deniz,

O BİLMİYOR Kİ…

O bilmiyor ki… Yokum hayal, düşünde
Kafdağına kafa tutan garip misali,
Bir ömür gezindim sevda peşinde…

Bir gün daha geçti
Sensizliğin üzerinden…
Yar sandığın, Yâdı seçti
Tai, tao sunmak için en güzelinden

Kıskançlık güzel bahane, ne beklenebilir

Od Kam gürledi: "Evlat; düşe kalka yürürüz,
Samanyolu denilen, salkım söğüt altında...
Tengrimiz "Gel..." deyince, Uçmağları görürüz
Samanyolu serilen, beşer yükü sırtında...

O

Fikrime usum hitap
Zikrime dilim bitap
Hallaç kelam eylemiş
Kitap özeti kitap.

Uzak, yakın iki camla görünür
Deli gönül efkar ile bürünür…
Geliş, gidiş fasılanın esrarı
İlk nefesten son nefese yürünür.

Çoğalıyor tefekkürün gecesi

O GECE VEDA EDERKEN

Sakladım gözlerimi, buğulu gözlerinden
Sakladım ellerimi, o gece bilmem neden?
Kıskandım yüreğimi, inanki hiç istemeden,

Bir cam kafes ardından, o gelmez’e yutkunmak
Aşiyan’sız rüzgârsız, zincirli çile hayat...
Boşlukta yanar elim, istesem de tutunmak
Gözüm gibi sevdiğim sensiz her günüm bayat!
..
Sen sararmış yapraksın, o bir rüzgâr, ey gönül