Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gençeçik fidanlarımız soluyor
umutlar hayaller kayboluyor
bir vatanın can damarları gidiyor
neyi yazsın kalemim
KALAMİN EN GÜZELİNİ VE EN DEĞRLİSİNİ YAZIYOR...
YÜREĞİNE SAĞLIK DEĞERLİ DOST.....TEBRİKLER EFENDİM...
günce gunce hanım efendı begenınıze cok tesekkurlerD:D
Kırılsın kalemlerimiz dost,yazmasın acıları..yazamasın
TEBRİKLERİMLE..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta