Ar damarından kan damlar hayatın
Yapraklarını bırakır, lavanta kokulu akşamlar
Aksisedası parçalanır, yüzüne mehtabın
Kırık aynalar bizi yansıtır, ürkekçe…
Bir paradokstur gerçeklerin bize yansıması
Şafak söküşlerinde duygu, militanca bir çığlıktır
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta