Bir zülfü karalıya yar demiştim,
Eşiklere, yollara serdi beni,
Baharda aşk ile açan çiçektim,
Poyraz olup sırra savurdu beni.
Ardın sıra melerdim yar peşinde,
Sır kaldı adı taşrada kentlerde,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta