Ne yapsam nafile Şiiri - Murat Ülkü

Ne yapsam nafile, bu yük çok ağır,
Bir enkaz altındayım, dünya sağır.
Gölgeler içinde yitirdim günü,
Bu yıkık şehirden çıkmam çok ağır.

Öyle işlemişsin ki her hücreme,
Dermansız bir sızı çöker cisme.
Kime yer kalır ki bu dar gönülde?
Senden gayrı bir ad gelmez dilime.

Sarmaşık misali dolanmış aşkın,
Söküp atan ele batar bu canım.
Kırıklarım kanar, yorgun ve bıkkın,
Seni her çileden korur her yanım.

Her bir parça sensizlikten kalsa da,
O cam kırıkları aşkı beklerler.
Acın ruhu boğup darda salsa da,
Enkazım adını her gün heceler.

Sensizlik bir sürgün, karanlık zindan,
Bu dipsiz kuyunun feri sendedir.
Bilirim, çıkamam dumanlı yardan,
Kurtuluş müjdesi geri sendedir.

Eğer bir gün kalbin acıyla çarpar,
Bir damla yaş düşer ise gözüne;
Unutma, bu garip her şeyi yapar,
Derman olur senin tek bir sözüne.

Mutluluğun için her şeyi feda,
Ederim; yeter ki sesin duyulsun.
Tapınak bu enkaz, sana eda,
Sen benim umudum, sonum olursun.

İster gel kurtar, ister bırak öylece,
Bu yıkıntı benim mukaddes yuvam.
Adını anarım her gün, her gece,
Seni sensiz sevmek, benim davamdır.