Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Haklımı bilmem ama şaire pesetmek yakışmaz pesettirmek yakışır...
Şiirinizde çok çabuk pes etmişsiniz! Dosluklar ne uğruna tahta çıkarılır, ne uğruna yerin dibine batırılır? En güzeli karşılıksız olanıdır. Kutluyorum; hoş sitemler. Kırıp dökmemiş!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta