Ne şımarık elleri vardı...
Elleri ile güler, elleri ile ağlardı.
Lâf anlamazdı elleri, küserdi, barışırdı,
Saklanırdı, kaçardı... ne yaramazdı...
Ellerinde sanki dört mevsimle yaşardı.
Avuçlarında, içimi yakan güneş
- acılarım, kederlerim -
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta