NE SEVDALAR YAŞADIM ADI KONULMAYAn
KİMLERE AŞIK OLDUM ADI SORULMAYAN
NE YÜREKLER VARDI BENDE HİÇ YORULMAYAN
NE GÜLLER GÖTÜRDÜM KOYDUM KAPILARA SOLMAYAN
ÖYLE İNSANLAR TANIDIM Kİ
ÖL DEYİNCE ÖLEN SEV DEYİNCE
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta