Ne Sen Güldün Ne Ben Öldüm

Beraber yaşayıp, ölelim diye,
Yeminler etmiştik ilk gece,
Ne sen güldün ne ben öldüm sevgilim!
Bir gülüş versin diye dudağına,
Sen uyurken dua ederdim Allah'a,
Çiçekler açtırdım bahçende,
Kış ortasında baharlara...
Ne sen güldün ne ben öldüm!
Ey yazılmış çilem!
Yüreğimde fırtına, beynimde deprem,
Sen gülmeyince; Bak artık ölüyorum ben!
Bir kasırga kopsun, ta yerden göğe,
Götürsün beni bir meçhule.
Elbet bir gün güneş doğar, vurur yüzüne.
O vakit tutarım sözümü;
Gülüşünle birlikte, giderim, sen olmadan ölüme...
Ne sen güldün ne ben öldüm!
Ne seni güldürebildim ne de kendimi öldüre....