Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Umutla bekledim sabah'a kadar
Küçük bir fırtına,yada rüzgar esintisi
belki bir kuş getirecekti sana
Seni ne kadar çok özlediğimi
**beğeniyle okuduğum sade bir anlatımdı kutlarım kaleminizi selam ve dualarımla*
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta