Hazırladım kahvemi her zamanki saatte
Masama defterimi açtım seninleyim yine
Yazdırıyor geceler yazmayacağım desemde
Ne oluyorsa oluyor geceler seni bana getiriyor
Aklımda sen kalemimin ucunda sen, ben hazırım
Nereden geliyor aklına diye soruyorlar dostlarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta