Ne olur git Şiiri - Sevim Şahin

Git…
Hadi git.
Ne olur git.
Arkana bakmadan,
haykırışımı duymadan,
gözlerimde boğulmadan git.

Gözyaşlarım içime akıyor,
dışım suskun, içim tufan.
Sevgin beni yerden yere vuruyor,
yüreğim kan kusuyor
ama kimse bilmiyor.
Git…
Kalbim istemese de,
dudaklarım titreyerek kovuyor seni.
Çünkü kalırsan
dağılırım.

Beni tanımadan git,
çünkü tanırsan yaralarıma değersin.
Bağrıma basmadan git,
çünkü sarılırsan
bir daha bırakamam.

Gururum nöbette kapımda,
kalbim kaçak yol arıyor.
“Git” diyen ben değilim aslında,
kendimi koruyan yanım konuşuyor.

Adını her sustuğumda
içimde bir deprem oluyor.
Yıkılmamak için kovuyorum seni,
çünkü sevmek bazen
insanı öldürüyor.

Çıkma karşıma bir daha,
kıyamam…
dayanamam…
Ölürüm uğruna belki…

Ama…
Git deme bana bir gün.
Çünkü o gün
ben gerçekten giderim.

Git diyordum ya sana…
Aslında
kendime diyordum.
Sana değil,
sende kaybolan bana.

Her gelişinde biraz daha eksildim,
her gidişinde biraz daha sustum.
Adını bağırmak isterken
içime gömdüm.

Ben sana yenilmedim,
kendime yenildim.
Gözlerinde kaybolurken
yolumu ben sildim.

Sevmek suç değil ama
fazlası intihar gibi,
insan en çok
kendi kalbinden gider kimi zaman.

Beni bıraktığında değil
ben sana kaldığımda bittim.
Şimdi “git” diyorum
çünkü kalırsan
yine ben silinirim.

Biliyor musun…
Bir insanı kovmak
onu sevmemek değildir.
Bazen en büyük sevgi
uzaktan susmaktır.

Çıkma karşıma.
Gözlerime bakma.
Çünkü bir saniye daha sürerse
direncim kırılır.

Ben güçlü kadınım ya hani…
Herkes öyle sanıyor.
Ama sen bir dokunsan
içimdeki çocuk ağlıyor.

Git…
Bu defa gerçekten git.
Çünkü kalırsan
ben yine kalırım.
Ve kendimi
bir daha
toplayamam.
Git...

Sevim Şahin

Sevim Şahin
Kayıt Tarihi : 11.6.2012 23:15:00