Komşusu aç iken tok yatmaz idik,
Bu nasıl illettir ne oldu bize.
Büyüğün sözüne söz etmez idik,
Bu nasıl gaflettir ne oldu bize.
Mazlumu korurduk hem canımızdan,
Asalet akardı hep kanımızdan.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta