Ne oldu bu sene bahara?
Yine soğuk bir kışın koynunda unuttu bizi.
Yine çelik kelepçeler ile sabırsız bekleyişe zincirleyip
İki elimizi böğrümüzde bıraktı
Ve öylece perişan etti bizi.
Baksanıza!
Çilingir sofrasındaki yerinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta