Ne idim ki böyle oldu
Rüzgar yeni çıkmış
Yapraklar sararmış
Hepimiz sonsuza kapı aralamıştık.
İmandan itikatsizlığa demir almıştık
Günah her bünyeye yarar sanmıştık
Yanıldık azizim yanıldık.
Buz gibi hakikat bir ateşe daldık.
Şeytan bile şaştı
Nefis denen cellatın giyotininde kalmıştık.
Kör bir nefer gibiyim şimdi
Neresi cephe,
Nerede cephane
Hangi düşman
Hangi mekan
Hangi imkan
Ayakta tutacak hangi iman.
Döktük azıkları azizim
Bir büyük günah kaldı
Final sanıyorduk kupayı yeller aldı.
Bize cehennemlik bir büyük günah kaldı
Şimdi mevsim yine güz
Makbere çeyrek var
Ömür denen neydi say ki bir asır kadar
Ha gayret çekelim iman imkan bilelim
Hüda ne diyecek susalım dinleyelim
Kim bilir ruhumuz galip gelir nefise
Burada herkes suçlu kin tutmak neyimize
Hamza Mamaş
Kayıt Tarihi : 19.06.2026 22:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!