Ne güneş olabildik,ne de karanlığı boğabildik,
Karanlığın gücünü gündüze yeğledik.
Ne ayaza buz kesen yürekleri ısıtabildik,
Ne de gönüllerde açan, gonca bir gül olabildik.
Ne gonca gül, ne de taht istedik,dost gönüllerde muhabbeti özledik.
Sevmekten korkar olduk,sevginin yerine korkuyu besledik.
Dost elinden bir bade zehir içtik,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
