Biz nankörlüğü sevilip de kaybolan yalanlardan öğrendik.
Ve bir adam nasıl satılır biz bunu paranın olduğu yerde satılırken öğrendik.
Umudun olmadığı yerde isyanı,
Neşenin olduğu yerde umut etmeyi öğrendik.
Sonu yok zannedilen büyüklüğümüzde ihtirası öğrendik.
Azığı sabır ve bazen de gözyaşı olan sevgimizde hasreti,
Hasretin varlığında yalnızlığı,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta