Ne o? yine yükseklerden uçuyorsun,
Sanki aşılmaz dağları sen aşıyorsun.
Elbette hak etmediğin yerde,
Durduğuna şaşıyorsun.
Burnun havalarda,
Kaşların yine çatık;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta