Türküm doğruyum çalışkanım dediler,
Yalanları, iftiraları, hainlikleri yaptılar,
Ermeni, Yahudi soylarını İnkâr ettiler,
Ne mutlu türküm diyene, düştü maskeler.
Müslümanım deyip, münafıklık yaptılar,
Devleti, milleti heykellerle soydular,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gerçek bir Müslüman asla ırkçılık yapamaz Abdulhamid bey. Çünkü Allah ve Resulü ırkçılığın her türlüsünü asabiyhet-i cahiliye olarak tavsif edip yasaklamıştır. Ayet-i Kerimede "ŞÜPHESİZ SİZİN ALLAH KATINDA EN ŞEREFLİNİZ, ALLAH'TAN EN ÇOK KORKANINIZDIR." buyurarak bu mevzuyu hem vuzuha kavuşturmuş, hem de son noktayı koymuştur. Bu ayetin ikaz ve irşadı doğrultusunda her Müslümana düşen, "NE MUTLU BEN MÜ'MİN VE MÜSLÜMANIN DİYENE!" demektir.
Hayırlı tercihler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta