Bu sefer normal koydurduk hayatın deposuna,
Çıplak izleri silmiyor diye kızdığını gördüm çok arkadaşımın.
Silecekler kadar monoton yürüyüşlerle girerken şehrin bir yerinden,
Bir merhabayı duyuran kahvehanenin ocağına kuruldu yeni yaşantılar.
Yeni yeni sevişler vardı oysa biz baya eski giyimliydik.
Nerde varsa bir öztürkçe küfür,
Dilimizde çiğniyorduk bütün yenileşme çabalarının en mahrem köşelerine.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta