Ne kapıyı çalan var, ne halden anlayan bir can,
İçeride bin hüzünle, dışarıda sahte bir handan.
Dert dediğin dilsizdir, ne söyler ne de anlatır,
Sızısı bir ince sızı, kalbi yerinden oynatır.
Kime "dost" dediysek, bir parça ömür götürdü,
Vefa bekleyen gözleri, bir koyu duman bürüdü.
İnsan insana gurbetmiş, geç anladık bu sırrı,
Herkesin kendi içinde saklıymış o büyük kahrı.
Yorulduk elbet; kırıldık, bazen sustuk dertten,
Kaçtık her gelen darbeden, kaçtık o soğuk sertten.
Gönül dedikleri bir kuş, kanadı hep yaralı,
Dünya geniş olsa ne çıkar, ruhumuz hep buralı.
Kayıt Tarihi : 31.1.2026 21:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!