Ne hüznü paylaşabilirim özgür kuşların eşliğinde
Ne de bir demet acıyı sığdırabilirim hüznüme
Bir mutluluğu sığdırırım da bir kadeh içkiye
Sığdıramadım seni prangaya bağlı kelimelerime
Atamadan durdu kalbim senin gözlerindeki mabete
Ne anıları gömebiliyorum mazinin derinliklerine
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta