Söylenecek ne kaldı, bu aşktan arda
Bu kadar talan, yağmadan sonra
Kelimelerin kifayetsiz kaldığı anda
Sözler anlamsız, çaresiz,dudağımda
Virane gönlüm yıkıntılar altında
Duygularım yorgun, paramparça ve şokta
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
