Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne kadermiş ama...
Yaşamış,
İnkar etmemiş!
Görmüş, sevmiş, hasretini çekmiş,
Şikayet etmemiş...
Şık bir anlatım..
Tebrikler Öğretmenim...
Yoruma teşekkürler,saygılar.
Teşekkür ederim,sağ olun!
Kaderin bu kadar toz pembe gösteren güzel bir şiir. Beğeni ile okudum. Kaleminize sağlık.
Kaderin bu kadar toz pembe gösteren güzel bir şiir. Beğeni ile okudum. Kaleminize sağlık.
Teşekkür ederim,sağ olun!
Hayriye hanım,güzel bir şiir okudum, emeğinize, yüreğinize sağlık saygı ve sevgilerimle...
Çok teşekkür ederim,sizinde yüreğinize sağlık.
senem hanım böylesine kader can kurban karanlıkalr yoksulluklar içinde ker kuyusuna atmamaış ya siz ona bakın kutlarım
========================================
** YANITLANAN MESAJ ********************
Yoruma teşekkürler,saygılar.
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta