Çingeneler içinde kalmış ahşap bir evde gibiyim
Ahırında sığırlar dolmuş bağrışların içinde
Değil ne söylediğinin farkında kimse
Yani ne konuştuğunun bir önemi yok
Nasıl biri olduğunun
Bir kazan kaynar, herkes kendi kepçesiyle dalar
Sorulmaz burda aç mısın, tok musun
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta