Sen giderken
Karlar kızıldı
Yokluğun gibi yokluğunca
Yapraklarsa sarı
Hastalıklı
Gözlerim karlar gibiydi
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




sen giderken
olduğum yerden baktı yalnızlık
bu denli soğuk muydu
bu denli kara
bir dev gibi geliyordu
baharları yara yara
sen giderken
kanaviçeli sedirler soldu
sahipsiz birer öksüz misali
çiçeklerin eli açık şimdi
soruyorlar usanmadan sahibimiz kimdi
söz vermiştim ya duvarlarıma
kahkahasız gün geçmeyecek
başım düştü omzuma
yalancı yalnız ve de ölümlü oldum
sen giderken...
tebrikler,Sevgili Demirel,saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta