elime kalem verilmeye görsün
hüzün başlar damlamaya yüreğimden
bütün ayak sesleri sen olur
bütün çiçekler fesleğen
oysa ben bir elektrik mühendisiyim
ve bu benim, günlük iş defterim
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




eee kardeşim dewftere hep iş yazılmaz arada aşkta lazım değilmi ya :))))))))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta