Göçüyor kuşlar sabrımın tam da soluğundan,
Burnumun direğinden dökülüyor şimdi sonbahar.
Toprak renginde yağarken yağmurlar,
Adı hiç soy ismi yok olan bir çocuk ağlıyor.
Ağlıyor gök yüzünden toprağa doğru,
Zamanın yetimliğinden kalmış gibi sessizlikle.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta