Göçüyor kuşlar sabrımın tam da soluğundan,
Burnumun direğinden dökülüyor şimdi sonbahar.
Toprak renginde yağarken yağmurlar,
Adı hiç soy ismi yok olan bir çocuk ağlıyor.
Ağlıyor gök yüzünden toprağa doğru,
Zamanın yetimliğinden kalmış gibi sessizlikle.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta