Toprağa düşen her damla kan bizim,
gidenlerin ardından
ne için öldüğünü bilmeden.
Ucranın dibinde bir köydeki çocukta bizim,
ayağındaki lastik ile karakışta
okula gitmekten bıkmadan
titreyerek yürümesinde
niye üşüdüğünü bilmeden
Sende üşümüyorsan...!
vicdanında, yüreğinde
gözyaşın yere düşene kadar kan olur.
Ne kadar uzak bağırabilirim.
biz bunu haketmiyoruz diye,
Ne için çektiğimizi bilmeden.
Yaralar kabuk tutmaz,
Karşıgelmezliğin töredendir
yoksulluk,çaresizlık
kabullenilmiş hayatlar kaderdendir.
Ne için yaşanıldığını bilmeden.
Ey Tarancı;
'Memleket isterim' diyorsun şiirinde,
biz halen istiyoruz.
Niye olmadığını bilmeden.
Kayıt Tarihi : 29.12.2009 18:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!