Ne hayaller kurmuştum.
Savaşı olmayan bir dünya.
Sığdırdım oturdu yûreğime.
Aleme baktım hayran kaldım.
Suları enginlerden tepelere çıkıyor.
Tepelerden şelaleler dökûlûyor.
Yemyeşil ağaçlar aşk çiçekleri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta