Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bunca hayatdaşım varken
______Yalnızlıktan şikâyet etmek ne haddime
______Onlar bana fazlasıyla yeter
______Gelmese de başka kimse ziyaretime
Kalabalıktaki yanlızlıklar çok tehlikeli.Yol,yöntemi bilince insan yalnız olduğunun farkına dahi varmıyor.Bu duygunuzu güzel yansıtmışsınız.kutlarım.Puanı olmalı bu şiirin bu emeğin.Saygılar
tebrikler yüreğinize...
konu ve yürekten aktarım çok güzeldi..
selam ve saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta