NE HADDİME
Ne haddime seni kötülemek sevdiğim
Söylenip durursun, başımın etini tavaya korsun
Yüzünü gül gibi soldurursun
Yine de ne haddime seni kötülemek
Çünkü yine sensin bana ilelebet
Yine sensin bana bahçelerdeki en manidar gül
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta